Yurdumuzun büyük bölümü yangınla uğraşıyor. Yangın yalnız insanlara zarar vermiyor. Ormanların içinde yaşayan bütün canlıların hepsine zarar veriyor. Yurdun birçok yerinde yetmişten fazla yangın aynı günlerde çıkıyor. Bunun yüzde doksanının insan kaynaklı olduğu söyleniyor. Bu tahribatların insan kaynaklı olduğu söyleniyorsa yangına sebep olanlara insan demek mümkün değil.

Milli servete bu denli zarar veren insanları malından, evinden eden bütün canlı varlıkların yanarak ölümüne sebep olanlara insan denemez. Bunların bazıları kasıtlı bazıları ise bilinmeden yapılıyor. Hangi nedenle olursa olsun bunların affedilmesi doğru değildir. Burada savcı ve hakimlerimize çok iş düşmektedir. Kanun maddelerinde bunlarla ilgili Cezalar yoksa bile hakimlerimizin vicdanı bunları affetmemeli. Cezalarını hafifletmemelidir.

Ormanlarımız milli servettir. Ormanlarımız hayat kaynağımızdır. Ormanlarımız, kullandığımız kurşun kalemdir. Kağıt, azete sayfalarıdır. Yok edilen ormanların yerine yeniden orman yetiştirmek hem pahalı hem de en az otuz ila kırk yılda yayılan bir süreçtir. Bu da çok üzüleceğimiz bir durumdur. Birkaç vatan haini, insan olmayan yaratıkların yaptığı hataların neye mal olduğunu bilmeyen var mıdır? Hele kendi anızlarını yakanlara ne demeli? Oradaki canlıların durumunu göremeyecek kadar vicdansız olamazlar. Bir de anızdan ormanlara sıçrayarak ormanların yanmasına neden Oluyorlar. Bunlar hafifletecek durumlar değildir. Bunları yapanlara en ağır ceza verilmedir. Bu cezalar caydırıcı olmalı ki bir daha yapılmasın. Bu bu cezayı hak edenlere acımak, yardımcı olmak bir insani davranış olamaz. Bu konuda halkımız çok duyarlı olmalıdır