Kırıkkale’nin sokaklarında, çay ocaklarında, esnafın tezgâhında bu şehrin hafızası konuşulduğunda yollarımız hep aynı adrese çıkar: İl Gazetesi. Bugün bu mürekkep kokulu çınarın tam 43. yılını kutluyoruz. Öyle büyük, süslü laflara, edebi sözlere hiç gerek yok; çünkü bu 43 yıl zaten kelimelerin değil, yaşanan gerçeklerin ta kendisidir.

Dile kolay, yarım asra yaklaşan bir zaman dilimi. Bu şehirde taş üstüne taş konulurken de bir şeyler ters giderken de o manşetler hep bu toprağın sesini taşıdı. Sabahın erken saatlerinde matbaa makinelerinin o tanıdık sesiyle uyanan bu memleket, sayfalar arasında kendi hikâyesini okudu. Kimi zaman bir açılışın heyecanı, kimi zaman bir dert, kimi zaman da kaybettiğimiz bir değerin ardı sıra dökülen satırlar... Hepsi bu sütunlarda yer buldu.Bir gazetenin yaşaması ne demektir? Sadece kâğıt ve mürekkep değildir elbet. O, bu şehrin ortak aklı, dert ortağı ve aynasıdır. İl Gazetesi, fırtınalı günlerde de rüzgârsız anlarda da çizgisini bozmadan Kırıkkale'nin nabzını tuttu. Kimi zaman eleştirdi, kimi zaman övdü ama hep memleket sevdalısı kaldı.

2024 yılından beri bu ailenin içinde yazıyorum. Burada olmak, bu ekibin bir parçası hissetmek insanı mutlu ediyor, iyi ki bu ailenin içindeyim.

Bu 43 yılda emeği geçenleri unutmak olmaz. Bugünlere kolay gelinmedi. Yazısıyla, haberiyle, matbaadaki emeğiyle, dağıtımıyla bu bayrağı taşıyan herkesin bu başarıda payı var. Kimi aramızdan ayrıldı, kimi bayrağı devretti ama niyet hep aynı kaldı: Bu şehre hakkını vermek.

İyi ki doğdun, iyi ki varsın İl Gazetesi. Daha nice yıllarda, aynı heyecanla bu memleketin hikâyesini yazmaya devam etmen dileğiyle.