Vasile b. Eskâ’, b. Abduluzzâ, b. Abdi Yalil’dir. Vasile b. Eskâ; Peygamberimiz Aleyhisselama Arap kabilelerinden heyetler ve elçiler gelmekte bulunduğu ve Peygamberimiz Aleyhisselamın Tebük seferi hazırlıklarıyla uğraştığı sırada (Hicretin 9. yılında) Medine'ye gelmiş ve Mescidde Peygamberimiz Aleyhisselamla birlikte sabah namazını kılmıştı.

Peygamberimiz Aleyhisselam, sabah namazını kıldırdıktan sonra ashabına göz gezdirip Vâsile'yi görünce, ona: "Sen kimsin?" diye sordu. Vasile kim olduğunu haber verdi. Peygamberimiz Aleyhisselam, ona: "Sen ne için geldin? Hacetin, dileğin nedir?" diye sordu. Vasile: "Allah'a ve sana iman ve bey'at edeyim diye geldim" dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: "Bunu yapmaya gücün yetecek midir?" diye sordu. Vasile: "Evet!" dedi. Peygamberimiz Aleyhisselam: "Öyleyse, benim sevdiğim şeyi sen de sevmek, benim sevmediğim şeyi sen de sevmemek üzere bana bey'at et!" buyurdu.  Vasile, buna göre bey'at yapıp ev halkının yanına döndü. Durumu onlara haber verdi.

Vâsile'nin babası, Vasile'nin haline baktı ve: "Demek sen böyle yaptın hâ?!" dedi. Vasile: "Evet!" deyince;  "Vallahi, seninle hiçbir zaman konuşmayacağım!" dedi.  Bunun üzerine, Vasile, amcasının yanına gitti. Kendisi sırtını güneşe vermiş, ısıtıyordu. Ona selam verdi. O da, Vâsile'ye: "Demek sen böyle yaptın hâ?!" dedi. Vasile: "Evet!" deyip, ona İslamiyet’i anlattı. Amcası Vâsile'yi babasınınkinden daha hafif bir kınayışla kınadı ve: "Bir işte bizi ileri geçmen sana yakışmazdı!" dedi. Vâsile'nin kız kardeşi ise Vâsile'nin söylediklerini dinledi ve yanına varıp onu İslâm selamıyla selam¬ladı. Vasile: "Ey kızkardeşciğim! Senin bana böyle selam verişinin sebebini pek anlayamadım?" dedi. Kızkardeşi: "Ben senin ve amcanın söylediklerinizi dinledim" dedi. Vasile; amcasına anlattığı gibi, İslâmiyeti, kızkardeşine de anlattı. İslâmiyet onun çok hoşuna gitti ve hemen Müslüman oldu.

Bunun üzerine, Vasile: "Ey kızkardeşciğim! Allah senin hayrını ve iyiliğini diledi, Müslüman oldun! O halde, bu kardeşini, gazi cihazıyla cihazlandır. Yol azığı koy! Çünkü Resulullah Aleyhisselam sefere kanatlanmak, gazaya çıkmak üzeredir!" dedi. Kızkardeşi, Vâsileye yol azığı olarak kova içinde bir müd undan hamur yoğurdu. Kendisine bunu bir miktar hurma ile birlikte verdi. Vasile azığı alınca, Medine'ye geldi. Fakat Peygamberimiz Aleyhisselamı iki gün önce mücahidlerle birlikte Tebük'e doğru hareket etmiş buldu. Geride, ancak, yolda belde gelmekte olan kafileler kalmıştı. Vâsile'yi sırtında taşıyacak birşey (binit) de bulunmuyordu.  Hemen, Kaynuka oğulları çarşısına gitti. "Beni hayvanına nöbetleşe bindirecek kim var?" diyerek seslendi. Kendisi, yaya olarak yürümeye dayanamaz bir kimse idi. Ka'b b. Ucre, onu çağırdı.  "Ben seni gecede gündüzde nöbetleşe, yemede içmede ortaklaşa olmak üzere hayvanıma bindi¬reyim!" dedi. Vasile: "Olur!" dedi. Ka'b b. Ucre, Tebük'e varıp Peygamberimiz Aleyhisselamla buluşuncaya kadar, Vâsile'yi hayvanı¬na bindirdi. Yüce Allah ikisinden de razı olsun! (Asım Köksal İslam tarihi)

Sahabedeki imana bir bakar kısınız? “Madem ki onlar gitmişler, ben de sonraki savaşlarda katılırım” dememiş, her şeye katlanarak yola çıkmış ve Tebük’te Hazreti  Peygamber (sav)e kavuşmuştur. İşte Peygamber sevgisi, işte cihad aşkı!!!