Karanlığa Ses Olmak: Bir 
Parmak Şıklatması Kadar Yakındır.

Düşünün ki bir dünyadasınız; renkler yok, yüzler yok, sadece sesler ve hisler var. Sokakta yürürken yanınızdan biri geçiyor, belki de çok yakınınız, bir dostunuz... Ama susuyor. Siz kendinizi tanıtmasanız, bir görme engelli sizin orada olduğunuzu, ona gülümsediğinizi nasıl anlayabilir, sizi nasıl tanıyabilir?
Lütfen, bir görme engelliyle günde beş defa bile karşılaşsanız, her defasında sesinizi çıkartmaktan çekinmeyin ve kendinizi mutlaka tanıtın. Dahası,samimiyetle dokunun. Çünkü bizim hayatımız, dünyayı dokunarak anlamlandırmak ve hissetmekle geçer. Dokunmak, iki insan arasında kurulan en görünmez ama en güçlü köprüdür; bu yüzden diyorum ki, dokunmak gerçekten harika bir şeydir.

Pek çoğumuzun bilmediği, bilmediği için de çekindiği çok insani bir durum var: Bir görme engelliyle nasıl tokalaşılır? Karşımızdaki insana sevgiyle elinizi uzatabilirsiniz, fakat o bunu göremediği için eliniz doğal olarak havada kalacaktır. Bizler sese dayalı, seslerin rehberliğinde bir hayat yaşıyoruz. Bu yüzden bizimle tokalaşmanın, o sıcak bağı kurmanın çok zarif bir usulü vardır: Parmağınızı hafifçe şıklatmak.
O küçük parmak şıklatmasının sesini aldığımız an, yönümüzü bulur ve elimizi sevgiyle ileriye uzatırız. Dışarıdan bakıldığında sıradan, basit bir hareket gibi görünse de bu küçük ses, bizim dünyamızda bir gönül kapısının aralanması demektir ve hakikaten çok ama çok önemlidir.
En Büyük Engel: Sevgisizlik
Hayatı paylaşmak, birbirimizin dünyasına adım atmak için ihtiyacımız olan tek şey aslında birazcık empati. Birbirini gerçekten seven, insana insan olduğu için değer veren topluluklar için engelleri aşmak, yüzlerde beliren tatlı bir tebessümden ibarettir. Çünkü bu hayattaki asıl büyük barikatlar ne yürünemeyen yollar ne de görülemeyen renklerdir; en büyük engel sevgisizliktir.
O halde gelin, zihinlerimizdeki o görünmez duvarları, kalıplaşmış ön yargıları birlikte kıralım. Dünyayı birbirimiz için daha yürünür, daha duyulur kılalım ve tüm engelleri sevginin gücüyle birlikte aşalım.
Unutmayalım ki, her sağlıklı birey aslında birer engelli adayıdır.
Sevgi, empati ve saygılarımla...