30 Ağustos Türk Milletinin yeniden doğuşunun müjdesidir. Tek parola (ya istiklal ya ölüm) idi. Onu söyleyen başkomutanın sesini duyan bu millet neden korkacaktı, ölürse şehit; kalırsa gazi olacaktı. Onun gururu bu millete yeterdi. İşte bu şartlar altında analar oğullarını askere göndermiş, kendisi elinde sandığında ne varsa devletine vermiş, kağnısıyla gerekirse öküzüne eşlik ederek cepheye cephane taşımıştır. Elif Bacı gibi analar çocuğunun üstündeki örtüyü alarak kağnıdaki mermi sandıklarının üstünü örtüp onların ıslanmamasını sağlamıştır.

Bu ruhta olan bir milletin esareti kabul etmesi mümkün müydü ? Silahı yoksa sopası vardı, süngüsü yoksa baltası vardı. Hepsinden önemlisi göğsünde imanı vardı. Milletin kendisi ve askeri açtı, ot yedi açım demedi. İşte bu şartlar altında kurtarılan bu vatan şimdi bu varlıklar içerisinde hiçbir devlete bir karış toprağını vermez. Karada, denizde, havada ve her yerde her zaman vatanını savunur. 98 yıl önceki tokatını şimdi de kötü niyetli haçlı zihniyetine vurarak gerekli cezasını verir, verecek güce sahiptir. 98 yıl önce yokluklar içerisinde mücadele eden başta Gazi Mustafa Kemal Paşa olmak üzere bütün komutanlarımızı ve vatanı için canını seve seve veren mehmetçiklerimizi şükranla anıyor, onların hediyesi bu vatanı onlara layık olarak savunacağımıza söz veriyor, bu topraklarda rahat uyumalarını diliyor ve Allah’tan rahmet temenni ediyorum. 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 98.yıl dönümü bütün milletimize hayırlı olsun.