İçimden bir şey yazmak gelmiyor… Eleştiri de yazmak istemiyorum… Fakat yine de duramıyorum!

Uzun süredir tiyatrodan, daha doğrusu tüm sanat etkinliklerinden uzak kalmıştık. Pandemi nedeniyle diyelim… Sanki Pandemiden önce çok herşey güllük gülistanda da!

8 Mart günü Kırıkkale Kültür Merkezi salonunda, Adana Devlet Tiyatrosunun turnesi kapsamında “Nihayet Bitti” tek kişilik oyuna heyecan içinde eşimle gittik. Gittiğimize bin pişman olduk. Pandemi ve 6 Şubat depreminden çıkan ülkemiz insanlarının, biraz olsun morale ihtiyacı vardı herhalde! Nerde! Tek kişilik oyun diye eleştirmek istemiyorum da. İnsanın, moralini bozacak bir oyunla karşı karşıya kaldık!

Kırıkkale’de yerleşik bir tiyatro olmadığına göre, getirilen ve getirilecek oyunlar bizlere biraz moral vermesi gerekmez mi?

Oyunu seyretmek için balkondayız. Bir kargaşa var. Koltuk numaraları yazılı değil. Yıllardır, yöneticiler değişti, her yazımda da belirtmeme rağmen, yatırım gerektiren bir hizmet yapacaklar sanki. Koltukların arkasına veya önüne bir koltuk numarası verecekler. Çok zor geliyorsa, ben gelip yapayım.

Diğer bir konu, oyun başladıktan sonra salona girişler, yıllardır değişmedi. Yol geçen hanı sanki!

Yine bir konu da oyuncunun salonu tanımadığı, oyun içinde bir bölümde, sahneye giriş merdivenlerinde oturup dakikalarca oyuna devam etmesi… Fakat balkondaki kişilerin çoğunluğunun o köşeyi görememesi…

Neyse…

İçimden gelmiyor dedim ama, yine de duramadım!

1948 yılında kurulan Uluslararası Tiyatro Enstitüsü, 1961 yılında aldığı bir kararla 27 Mart gününü Dünya Tiyatrolar Günü olarak kabul etmiş, bu enstitüye üye ülkeler, her yıl 27 Mart gününü Tiyatro Bayramı olarak kutlamaktadır..

Dünyada ilk tiyatro olayının nerede nasıl başladığı kesinlikle bilinmiyor.

Araştırmalar; tiyatronun ilkel insanların av dönüşü vurdukları avın çevresinde sevinç ve heyecan sesleri çıkararak dans etmelerinden doğduğunu anlatırlar.

Bizde tiyatro olgusu; çok eskilere dayanan orta oyunu ile onun biçiminden başlar.

Halkla buluşmak içinde bu özel günde Ülkemizde Devlet Tiyatroları, Şehir Tiyatroları ve bazı Özel Tiyatrolar perdelerini ücretsiz olarak açıyor. Ayrıca bu özel gün, oyunların yanı sıra söyleşilerle, sergilerle ve törenlerle kutlanmaktadır.

Nerede yapılır bu yazılanlar, Kırıkkale’de değil herhalde! Çünkü 27 Mart’ta çoğu şehirde tiyatro severlerle buluşacak çoğu oyunlar olmasına rağmen, Kırıkkale bundan da mahrum edildi!

Alman oyun yazarı BERTOLF BRECHT’ın sözünü çok beğenirim, her yazımda ve konuşmalarımda onu vurgulamak isterim.

“Sanatçı, yalnız topluma karşı sorumluluk taşımakla kalmaz, toplumu da sorumluluğa çeker.”

Bizim yazarlarımızdan Haldun Taner ise;

“Tiyatro olmasaydı insanoğlu çok eksik, çok güdük kalırdı.”

Teknolojinin gelişmesi ile insanlar evlerinde bilgisayar ve televizyonun esiri olmuşlar, bu nedenle sanat etkinliklerine olan ilgi de gittikçe azalmaya başlamıştır. Böyle giderse ilerde nostalji olarak kalacak bazı sanat dalları.

Bunlardan biriside Tiyatro!

Tiyatro yaşamımızın bir parçasıdır. Sanat dalları arasında en ilgi çekici olanıdır. En zor olanı da diyebiliriz. Çünkü sinema, resim, kitap v.b. dallarında beğenilmeyen eksiklerin giderilmesi mümkün. Tiyatro da ise durum öyle değildir. O anda oyuncu ile seyirci karşı karşıyadır. Oynayan sanatçı ile seyirci arasında direk ve sıcak bir ilişki söz konusudur. Her şey o anda yaşanır. Risk fazladır. Fedakarlık, özveri ve dikkat gerektiren bir sanat dalıdır.

Tiyatro insanlara verdiği mesajla eğitimine katkı sağlar. İnsanını insanca yaşama hissini kuvvetlendirir. İnsanlar arasındaki sevgi ve saygının pekişmesine, kendini sorgulamasına ve tanımasına yardımcı olur, daha toplumsal düşünmesini sağlar, bencilliğini yok eder.

Yaşama sevincine katkı sağlar. İnsanların ve toplumların gelişmesinde, kavgadan, silahtan ve savaştan arınmış, barış içinde yaşayan çağdaş insanlar yaratmada en etkili iletişimi sağlar.

O nedenle, çocuklarımızın gelişmesinde ve ruh sağlığı açısından iyiyi öğretmede etkileyici rol oynar.

Çünkü Tiyatro şiddeti içermeyen, örnek alınması gerekli olana yardımcı olur.

Kısacası tiyatro eğitir, eğitirken düşündürür. Tiyatro insanlara beraber gülmek, beraber ağlamak, beraber düşünmek gibi insanca duyguları aşılar.

27 Mart Dünya Tiyatro gününün Ülkemizde ve Kırıkkale’mizde gelecek günlerde daha coşkulu kutlanması dileğiyle!