Hz. Peygamberin bedduası

Peygamberimiz (a.s.)a peygamberlik gelmeden önce, Peygamberimiz (a.s.)ın kızı Hz. Ümmü Külsûm Ebu Leheb'in oğlu Uteybe ile, Hz. Rukayye de Ebu Leheb'in diğer oğlu Utbe ile nişanlanmış olup, henüz evlenmemiş bulunuyorlardı. Tebbet sûresi nazil olunca, Ebu Leheb'in karısı Ümmü Cemil oğullarına: "Rukayye ve Ümmü Külsûm dinden çıkmışlardır. Onları boşayın, ayrılın onlardan!" dedi. Ebu Leheb de, oğullarının her ikisine: "Muhammed'in kızını boşamazsan, başım başına haram olsun!" diyerek yemin etti. Bunun üzerine, Uteybe Peygamberimiz (a.s.)ın yanına gelerek: "Ben senin dinini tanımıyorum. Kızından da ayrıldım. Artık ne sen beni sev, ne de ben seni sev­erim. Ne sen bana gel, ne de ben sana gelirim! dedikten sonra, Peygamberimiz (a.s.)ın gömleğini yırttı! Uteybe o sırada ticaret maksadıyla Şam tarafına gitmek üzere idi. Ebu Leheb, Uteybe'nin satması için, Şam'a elbise yüklemişti. Peygamberimiz (a.s.) Uteybe'nin yapmış olduğu çılgınlığa karşı: "Allah'ım! Köpeklerinden bir köpeği onun üzerine sal!" diyerek aleyhinde beddua etti. Buna binaen, Ebu Leheb: "Muhammed'in oğlum aleyhindeki duasından çok korkuyorum!" dedi. Uteybe Kureyşîlerden bir ticaret kafilesiyle yola çıktı. Zerka' denilen bir yerde geceleyin konakladılar. O gece bir arslan gelip çevrelerinde dolaşmaya başlayınca, Uteybe: "Vay anam! Vallahi, Muhammed'in dediği olacak, bu beni yiyecek! Benim katilim İbn Ebi Kebşe'dir. Kendisi Mekke'de, ben Şam'da olsam da!" dedi. Arslan o gece çevrelerinde dolaştıktan sonra dönüp gitti! Arkadaşları Uteybeyi ortalarına alıp uyudular. Arslan geri geldi. Aralarından geçti. Yavaş yavaş ve koklaya koklaya, Uteybe'nin yanına kadar vardı, başını yakalayıp öyle bir ısırışla ısırdı ki, işini bitiriverdi! Uteybe, can çekişirken: "Ben size 'Muhammed insanların en doğru sözlüsüdür demedim mi?" diyerek ölüp gitti. Ancak şunu unutmamalıdır ki, herkes yaptığının cezasını burada ödemez. Büyük mahkeme ahirettedir.