Psikolog Aslı Kanizi uyardı: Zor bir ilişkiden sonra mesafe bir hayatta kalma stratejisidir!

Bir ilişkinin bitişi bazen sadece bir veda değil, ağır bir duygusal enkazın başlangıcıdır. Çevremizden sıkça duyduğumuz veya bizzat kurduğumuz "Şu an kimseyle uğraşacak halim yok" cümlesi, genellikle bir isteksizlik ya da aşka küsme olarak yorumlanır. Ancak Uzman Klinik Psikolog Aslı Kanizi’ye göre bu durum, bir kaçıştan ziyade ruhun kendini koruma altına alma çabası.

İLİŞKİ SORUMLULUĞU NEDEN BİR "YÜK" HALİNE GELİYOR?

Zorlayıcı ilişkiler, bireye sevginin ancak ağır bedeller ödenerek, sürekli taviz verilerek sürdürülebileceği fikrini aşılar. Bu bilinçdışı kodlama, ilişki bittikten sonra bile etkisini sürdürür. Kanizi, bu süreci şu temel başlıklarla açıklıyor:

• Tükenmişlik ve Anlatma Yorgunluğu: Uzun süre sabredilen, sürekli kendini açıklamak zorunda kalınılan ilişkiler iç kaynakları tüketir. Yeni bir ilişki; yeni bir heyecan değil, "her şeyi en baştan anlatma ve yeniden hayal kırıklığına uğrama riski" olarak algılanır.

• Stratejik Mesafe: Güven duygusu zedelendiğinde, birey yakınlaşmayı bir tehdit, mesafeyi ise en güvenli liman olarak görür. Bu bir sevgisizlik değil, bir hayatta kalma stratejisidir.

• Özgürlüğü Yeniden Tanımlamak: Sınırların ihlal edildiği bir geçmişten gelenler için "ilişki sorumluluğu", kendinden vazgeçmekle eşdeğer hale gelir. Bu yüzden kişi, yeni bir bağ kurmaktansa kendi sessizliğini ve ritmini korumayı seçer.

"İYİLEŞMEK, UMUDU BİR SÜRELİĞİNE ASKIYA ALMAKTIR"

Pek çok kişi "Ya yine aynı döngüye girersem?" korkusuyla yeni adımlar atmaktan çekinir. Aslı Kanizi, bu durumun bir bencillik değil, "yeniden kaybolmama çabası" olduğunun altını çiziyor. İyileşme sürecindeki bu yalnızlık durağı, aslında ruhun parçalarını topladığı bir ara duraktır.

Önemli Not: İlişkiden uzak durmak, sevgiden vazgeçmek değil; dağılmış parçaları toplamadan yeni bir bağ kurmama sorumluluğudur.

MECBURİYETTEN, ÖZGÜR SEÇİME

Zamanla, birey kendi iç güvenliğini yeniden inşa ettiğinde, ilişki kavramı bir "yük" olmaktan çıkar. Kanizi’nin ifadesiyle; iyileşme tamamlandığında ilişki artık bir mecburiyet değil, iki insanın özgürce birbirini seçtiği bir "karşılaşma" haline dönüşür.