Ülkü yolunun mızrabı oldun

Ömrünü Türk’ün bekası geleceği için yordun

Nizamı alem için durmadan koştun durdun

Özme öz Anadolu senin ve benim yurdum

Çile nedir bilmez umursamaz biriydin

Laftan anlamazlara çok dersler verirdin

Ülkü hedefinde gelin bir olalım der dururdun

Türk düşmanlarının kalbine hançerinle vururdun

Arif’im söyler, bozkurtlar çoğaldıkça coşardı

Türk’e düşman olanlardan hep hesap sorardı

Yola gelmeyenlere bazen küfürlerle dolardı

Ağzından her çıkan harf bir parmak baldı

Haksızlığa dayanmaz sazını coştururdu

Ülkü devi idi geride kalanları koştururdu

Onun sazında son söz gariban mazlumundu

Milliyetçilik özünde, Türklük onun soyunda

Tezenen vurur sazın dertli dertli öterdi

Türklük denince şahlanır bülbülden beterdi

Dede Korkut okur anlatmaktan yılmaz gezerdi

Bu topraklar benin sazın sözünle avunur

Dağ taş senin sözlerinle bayrağa selam durur

Yankılanır kalplerde feryadın birlikte yaşar

Ülkücüler bir olmuş hep fikirlerini paylaşır

Aha geldim aha giderim der söylersin

Geride kalanlara selam, selam eylersin

Geride kalanlar ülkü yolunun kıymetin bellesin

Allah’a yürünecek gardaşlar hep böyle bilesin

Halis Ozanın Arif’in çok üzdü seni

Hayatta çizdi durdu doğru dürüst hedefini

Geride gözyaşlı bıraktı ozanı sevenleri

Hakkın helal et bizlere garip bıraktın bizleri