İştahsızlığın psikolojik nedenlerine dikkat !

Günümüzün yoğun temposunda iştahsızlık, sadece fiziksel bir problem olarak görülse de, çoğu zaman ruhsal bir çağrının işareti olabiliyor. Psikolojik Danışman Ekrem Çağrı Öztürk, iştahsızlığın altında yatan psikolojik faktörlere dikkat çekerek, “Yemek yemek sadece bedensel ihtiyaç değil, ruhsal doyumun da bir parçasıdır” dedi.

RUHSAL BOŞLUK, İŞTAHSIZLIĞIN GİZLİ SEBEBİ

Öztürk’e göre iştahsızlık çoğunlukla sadece açlık hissinin kaybı değil, aynı zamanda içsel dünyada yaşanan bir boşluğun dışa vurumu. “İnsanın hayatından aldığı zevk azaldığında, yemek yemek bile anlamını yitirir. Bu durumda bedenimiz yemek istemiyor gibi görünür ama asıl açlık ruhsal bir açlıktır.” diye belirtti.

Yaşamın stresi, travmalar, kayıplar veya çözülemeyen duygusal meseleler iştahın kapanmasına neden olabilir. Bastırılmış duygular, yarım kalmış sorunlar ve çözülmemiş acılar kişinin hem ruhunu hem bedenini etkiler. Öztürk, “İştahsızlık çoğu zaman bir kaçış mekanizmasıdır. İnsan, yaşadığı duygusal sıkıntıdan uzaklaşmak için yemek yemekten kaçınabilir.” ifadelerini kullandı.

İŞTAHSIZLIĞI ANLAMAK: FİZİKSEL Mİ, DUYGUSAL MI?

Öztürk, iştahsızlıkla karşılaşanların önce kendilerine “Gerçekten aç mıyım?” ve “Ne hissediyorum?” sorularını sormalarını öneriyor. “Fiziksel açlıkla duygusal açlık birbirinden farklıdır. Duygusal açlık hissettiğimizde yemek yemek bizi tatmin etmez, aksine içimizdeki boşluk daha da büyüyebilir.” dedi.

YAVAŞLAMAK VE İÇ SESİMİZİ DİNLEMEK ŞART

Modern hayatın hızlı temposu içinde beden ve ruh ihtiyaçları sıklıkla göz ardı edilir. Bu durum iştah kaybını tetikleyebilir. Psikolojik Danışman Öztürk, iştahsızlıkla baş etmenin yolunun yavaşlamak ve kendi iç sesimizi dinlemekten geçtiğini vurguluyor: “İştahsızlık bir uyarıdır. Bu uyarıyı dikkate alıp duygularımıza yöneldiğimizde, kaybolan iştah ve yaşam sevincimiz geri gelir.”

Özetle, iştahsızlık yalnızca mide sorunu değil, ruhsal sağlığımızın da aynasıdır. Bu nedenle, bedenimizle birlikte ruhumuzun ihtiyaçlarını da görmezden gelmemek hayati önem taşıyor.