İslam tarihinde Büyük Hadis âlimlerinden birisi de İmam Celaleddin Suyûtî’dir.

1 Receb 849’da (3 Ekim 1445) Kahire’de doğdu 19 Cemaziyülevvel 911’de (18 Ekim 1505)  60 yaşında Mısır’da vefat etti ve babasının kabrinin yanına defnedildi.

Hadis ilminde mutlak müctehid sayılmanın hâfızlık makamına erişmekle mümkün olduğunu söyleyen Süyûtî kendisinin 200.000 hadis ezberlediğini ve bu ilimde müctehidliğe ulaştığını ifade etmiştir.

Telif tarzlarından ansiklopedik eser yazma geleneğini hadis ilminde o başlatmıştır.

El-Câmiu’s-Sağîr en meşhur eserlerinden biridir. Hadis kitaplarındaki her hadisin naklinin câiz olmadığını, bazı hadislerin ehline danışılmadan aktarılmaması gerektiğini söyleyen Süyûtî  vaaz, fetva ve konuşmalarda mevzû hadis kullanmanın sakıncalarına dikkat çekmiştir.

Ancak fezâil hakkında zayıf hadislere yer verilebileceği görüşünü benimseyen Süyûtî’nin zayıf, hatta mevzû hadisleri durumlarına işaret etmeksizin kullandığı da olmuştur.

Çeşitli ülkelerden gelenlerin onun yanında uzun süre kalıp eserlerini istinsah etmeleri Süyûtî’nin eserlerinin yayılmasını sağlamıştır. Bu husus onun için aynı zamanda önemli bir geçim kaynağı olmuş, kitaplarından elde ettiği gelirle hem kendisi hem de kitaplarını istinsah eden öğrencileri geçimlerini sağlamıştır. Öte yandan sultanlardan yardım almayı kabul etmemiş, devlet tarafından kendisine gönderilen paraları fakirlere dağıtmıştır.

Kendisinin farklı tarihlerde oluşturduğu fihristlere ve kitaplarındaki kayıtlara göre eserlerinin sayısı, bu husustaki en kapsamlı listeyi yapan İyâd Hâlid et-Tabbâ‘ a göre 1194 sayısına ulaşmakta, bunlardan 331’inin matbu, 431’inin yazma, 432’sinin kayıp olduğunu söylemektedir.

Eserlerinden bazıları:

1. Cemiu’l-cevâmiʿ*. Bütün hadislerin 200.000 civarında olduğunu düşünen Süyûtî bu eserinde 100.000’e yakın hadis derlemiş, ancak vefatı üzerine eser yarım kalmıştır.

2.el-Câmiu’ṣ-ṣaġīr. Süyûtî Cemiu’l-cevâmî’den özetlediği bu eserinde 10.010 veciz kavlî hadisi alfabetik olarak sıralamış, hadislerin sıhhat durumunu ve kaynaklarını kısaltmalarla göstermiştir.  Mekke’de (1998, Feyżü’l-ḳadîr’le birlikte) basılıp yayımlanmıştır.

3. et-Tevşîḥ Ale’l-Câmi’is-Saḥîḥ. Ṣaḥîḥ-i Buhârî’nin şerhidir. 4. ed-Dîbâc alâ Ṣaḥîḥi Müslim b. el-Ḥaccâc. Müslim’in şerhidir. Ebu Davud, Timizî, Nesâî, İbn-i Mace, Muvatta’, lara şerh yazmıştır.

4.Tıbb-ı Nebevi isimli kitap da onun eseridir.