Çarşı içerisinde o kadar bu sesi duymuyorum. Kenar mahallelerde, bilhassa Kaletepe Mahallesi’nde en çok duyduğum ses “Hurdacı” sesi. Almışlar ellerine mikrofonu, açmışlar anfiyi, seslerinin çıktığı kadar bağırıyorlar “Hurdacııııııııııııııııııı”.

Hem de öyle ki bir söyleyip biraz dursalar ya, yok efendim “Hurdacıııııı, Hurdacıııııı” bas bas bağırıyorlar. Bu mahallede hasta mı var, gece çalışıp gündüz uyuyan mı var, çocuk mu uyuyor onları hiç ilgilendirmiyor, “Hurdacı’da hurdacı”. Biri gidiyor, biri geliyor. O oradan bağırıyor, biri buradan. Bu arada “Sarımsakcı Kastamonu Sarımsağı” ballandıra ballandıra bağırıyorlar. “Artık dayanamıyorum, bu gürültülü satışlara” diyen kişiler var.

Beynimi yiyor diyorlar. “Hurdacı da hurdacı”. Sarımsakcı neyse kardeşim Allah rızası için birde mahallenin içinde bulunduğu durumu düşünün, ne bağırıyorsunuz onu bilemem altın mı kazanıyorsunuz. İki dakika geçmeden ayrı ayrı hurdacılar, sarımsakcılar.

Ben bunu yazarken bunlar ekmek parası kazanmayacaklar mı diye soranlar olabilir. Elbette kazanacaklar. Hurda toplayanda, sarımsak satanda, su satanda para kazanacak. Bu onların hakkı. Peki ya mahallede hastanın, uyuyan çocuğun gece nöbetinden gelip yatıp dinlenen kişilere ne demeli. Onların hakkı yok mu? 

Bu gürültü ile zaten semt pazarlarına çıkmak istemiyoruz. Bağıran bağırana. Bu gürültüyü yok edecek bir yiğit yok mu ? diye düşünüyorum. Yiğit derken, kanun ve yasa yönüyle “Susun beyler! Böyle avaz avaz bağırmayın diyecek” yasamız vardır. Uygulayacak mercii yok galiba. Bu durum hakkında yetkililerimizin konuya acilen çözüm bulması gerekir. Bağırın, durmadan bağırın. Hurdacıııııııııııııı, sarımsakcıııııııı, biz insan değiliz zaten…