Yüce Allah'ın “Gerçekten İnsan Zenginliği Görünce Azar” (Alak/6-19) Ayetlerinin Mahiyeti

Hazreti Peygamber (sav)in en azılı düşmanlarından Ebû Cehil, Sevgili peygamberimizin kıldığı namazı kastederek: “Muhammed sizin aranızda halâ yüzünü toprağa sürtüyor mu?” dedi. Ona:

“Evet!” diye cevap verildi. Bunun üzerine Ebu Cehil;

“Lât ve Uzza'ya yemin ederim ki, onu, bunu yaparken görürsem mutlaka boynuna basarım ya da mutlaka yüzünü toprağa sürerim” dedi. Biraz sonra Resûlullah (s.a.v.) namaz kılarken onun yanına vardı. Boynuna basmak niyetinde idi, fakat birdenbire onu bırakıp geri döndüğünü ve elleriyle korunduğunu gördüler. Ona: “Sana ne oldu?” diye soruldu. Ebu Cehil:

“Gerçekten onunla benim aramda ateşten bir hendek, korkunç bir şey ve bir takım kanatlar vardı” dedi. Onun böyle dediği Resûlullah’a haber verildiğinde Resûlullah (s.a.v.)'de: “Bana yaklaşmış olsaydı, melekler onun organlarını lime lime ederlerdi!” buyurdu.

Ravi der ki: Bunun üzerine Yüce Allah,

“Hayır! Gerçekten insan kendini zengin görünce azar. Hiç şüphe yok ki, dönüş Rabbinedir. Sen, namaz kıldığında kulu (bundan) engelleyeni gördün mü?  Ne dersin, ya o (engellenen kul) hidâyet üzere ise; ya da takvayı (Allah'a karşı gelmekten sakınmayı) emrediyorsa? Diğeri/Ebu Cehil ise hakkı yalanladı ve dönüp gitti ise ne dersin? Bilmez mi ki, Allah görüyor! Hayır! Eğer vazgeçmezse mutlaka alnına yapışacağız. Yalancı, günahkar alına! O, meclisini çağırsın. Biz de zebanileri çağıracağız! Hayır! Ona itaat etme!” (Alak: 96/6, 19) ayetlerini indirdi.( Müslim münafikîn 6-37, Ahmed, Müsned 2/370)

Bir kere de şöyle olmuştu: Mekke dışından bir adamın Ebu cehilde alacağı varmış. Ebu cehil ise ipe un seriyormuş. Adam, kureyşlilerin toplandıkları bir yerde: “Ebu cehilde alacağım var, vermiyor, bu konuda bana yardımcı olur muzunuz, diye ricada bulunmuş.

Tabi bu hadise İslam’ın ilk tebliğ yıllarında meydana gelmiş. Onlar da gırgırına olarak Hazreti Muhammed’i göstermişler ve ‘Bu adam senin alacağını ondan alır’ demişler. Ebu Cehilin, Hazreti Peygamber (sav)i nasıl tersleyeceğini seyredecekler.

Adam Hazreti Peygamber (sav)in kapısını çalarak aracı, şefaatçi olması rica etmiş. Efendimiz: “Tamam, haydi gidelim” demiş ve Ebu Cehilin kapısını çalmış. Ebu cehile: “Bu adama olan borcunu derhal öde!” buyurmuş. Ebu Cehil: iki dakika bekleyin, deyip içeri girmiş ve borcunun tamamını ödemiş.

Manzarayı seyreden ummadıkları bu tutum karşısında şaşırıp: “Ne oldu sana…?” diye sorduklarında, “Vallahi o anda orada öyle bir iri erkek deve gördüm ki, benzerini ömrümde görmedim! Nerdeyse beni bir lokma gibi yutacaktı. Borcumu ödeyerek canımı kurtardım…, demiş.

Durum Hazreti Peygamber (sav)e anlatıldığında, ‘O Cebrail idi. Onu yakaladığı gibi cehenneme atacaktı’ buyurmuş. (Nûrul-Yakîn  sîre kitabından özet)