Rahmet, merhamet rabbimizin en güzel sıfatlarından birisidir. Bu, Rahman, Rahim, Rauf gibi isimlerinin tecellisidir. Kendisi “Ermamü’r-Rahimîn =Merhametlilerin en merhametlisi olmakla beraber kullarından merhametli olanları da sever.

Kullarından merhametli olmanın zirvesinde Hazreti Muhammed Sallallahü aleyhi ve sellem bulunur ki onun hakkında: “Ey Muhammed!) Seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik” buyurmuştur. (Enbiya/107) 

O kutlu Nebi de hadis-i şerifinde şöyle buyurmuştur: “Merhamet edenlere, Cenâb-ı Hak merhamet eder. Siz yeryüzündekilere merhamet ediniz ki, göktekiler de size merhamet etsin...” (Tirmizî, Birr 16; Ebû Dâvûd, Edeb 58)

Bu konuda Hazreti Mevlana’nın Mesnevisinden bir örnek vermek istiyorum:

Musa (A.S.) çobanlık ederken (Şuayb Aleyhisselam’ın koyunlarını güderken) sürüden bir koyun kaçmıştı. Musa peşine düştü. Koşmaya başladı. Koyun kaçtı, o koştu yakalamak için. Koşa koşa ayaklarının altı şişti, kabardı. Nihayet koyun yorulup yere yattı. Musa'da onun yanına oturdu. Merhametle arkasını, başını okşamaya, anası gibi onu sevmeye koyuldu. Bir parçacık bile öfkelenmedi, kızmadı. Sövüp saymadı. Yalnızca sevdi, acıdı, gözünden yaşlar döküldü. Koyunu bir taraftan okşarken bir taraftan da ona: “Bari bana acımadın, kaçmakla kendi canına da mı acımadın? Kendine neden zulmettin?” dedi. Cenab-ı Allah, o anda meleklere şöyle dedi: “Peygamberliğe Musa yaraşır. Ona peygamberlik veriyorum.”

Hazreti Musa’nın yerinde biz olsaydık ne yapardık? Herkes kendi adına cevap versin.

İşte gerçek sabır budur, insanı Allah katında meleklerden yukarı çıkartan merhamet budur.

Rabbim! Bizim gönlümüzü de merhamet duygusuyla yeşert!.. Amin.