Bir çocuğun yaz tatili nasıl geçmeli?

Bu sorunun cevabı eskiden çok kolaydı.

Sabah erkenden sokağa çıkmak…

Bisiklet sürmek…

Ağaçlara tırmanmak…

 Akşam ezanına kadar oyun oynamak…

Dizleri yara bere içinde eve dönmek…

Anne sesini uzaktan duyunca koşarak sofraya oturmak…

Bugün ise çocukların yazı, çoğu zaman dört duvar arasında, ekranların mavi ışığında akıp gidiyor.

Oysa yaz tatili, yalnızca okulun kapanması değildir. Çocukluğun nefes almasıdır.

Bir çocuğun en büyük ihtiyacı bazen yeni bir oyuncak değil; dizine uzanabileceği bir dede, masal anlatan bir babaanne, birlikte kek yapabileceği bir anne ya da elinden tutup yürüyüşe çıkaracak bir babadır.

Çünkü çocuklar yalnızca ders kitaplarından öğrenmez.

Bir kelebeğin peşinden koşarken sabrı…

Bir fidan dikerken emeği…

Bir sokak hayvanına su verirken vicdanı…

Paylaşırken sevgiyi…

Kaybederken yeniden başlamayı öğrenirler.

Yaz, bütün bunların mevsimidir.

Belki de bu yaz çocuklarımıza sürekli “Test çözdün mü?” diye sormak yerine, “Bugün ne keşfettin?” diye soralım.

Bir bulutun hangi hayvana benzediğini… Bir kuşun sesini… Toprağın yağmurdan sonraki kokusunu… Bir kitabın insanı bambaşka diyarlara götürebileceğini…

Çünkü çocukluk; aceleye getirilecek bir dönem değil, ömür boyu insanın içinde yaşayacak en kıymetli hazinedir.

Biz büyükler çoğu zaman çocuklara güzel bir gelecek hazırlamaya çalışırken, onların güzel bir “bugün” yaşamayı da hak ettiğini unutuyoruz.

Oysa mutlu bir çocukluk, geleceğe bırakılacak en değerli mirastır.

Belki yıllar sonra hiçbir çocuk çözdüğü testleri hatırlamayacak.

Ama dedesinin avucundan tuttuğu o yaz akşamını…

Annesiyle yaptığı ilk keki…

Babasıyla izlediği gün batımını…

Arkadaşlarıyla kahkahalar arasında geçen o uzun yaz günlerini…

Hiç unutmayacak.

Çünkü insan büyüyünce çocukluğunu geride bırakmıyor.

Onu ya içinde yaşatıyor… Ya da bütün ömrü boyunca özlüyor.

Bu yaz çocuklarımıza biraz daha fazla zaman, biraz daha fazla doğa, biraz daha fazla kitap ve bolca sevgi armağan edelim.

Çünkü yaz biter…

Okullar yeniden açılır…

Takvimler değişir…

Ama bir daha hiçbir çocuk aynı yaşta olmayacak.

Ve çocukluk, telafisi olmayan tek mevsimdir.

Çocukları geleceğe hazırlarken, çocukluklarını ellerinden almayalım.

İyi tatiller çocukluk! Sevgilerimle.