Amr b. Cemûh; Selime oğullarının seyyidlerinden ve eşrafındandı. Kendisinin evinde, ağaç kütüğünden yapılmış, Menat diye anılan bir putu vardı. Medine eşrafının yaptıkları gibi, o da, bu putu ilah edinmişti. Ona tapar ve tazimde bulunurdu. Mus'ab b. Umeyr Kur'ân öğretmek için Medine'ye geldiği zaman, Amr b. Cemûh, ona ve arkadaşlarına adam gönderip: "Siz bize ne için geldiniz?" diye sordu. Onlar da: "İstersen, sana gelip Kur'ân dinletelim?" dediler. Amr b. Cemûh: "Olur!" dedi. Mus'ab b. Umeyr ona Yûsuf sûresinin baş tarafından (1-8. âyetleri) okudu. Amr b. Cemûh: "Kavmimizle, bir görüşmemiz lazım!" dedi. Mus'ab b. Umeyr ile arkadaşları onun yanından ayrıldılar. Amr b. Cemûh putunun yanına girdi ve: "Sen de bilirsin ki, vallahi, bu kavim senden başkasına bağlanmamı istiyor! Sende buna karşı bir güç, kudret yok mu?" dedi. Amr b. Cemûh'un oğlu Muaz ile Muaz b. Cebel ve Selime oğullarının Müslüman olan gençlerinden bazıları, geceleyin, Amr b. Cemûh'un putunu bulunduğu yerden alıp Selime oğullarının çöplük çukurlarından, içinde insan pisliği de bulunan bir çukura attılar.

Amr b. Cemûh, sabahleyin: "Yazıklar olsun size! Bu gece ilahlarımıza kim sataştı?!" dedi. Onu aramaya gitti, buldu, yıkayıp temiz-ledikten, güzel koku sürdükten sonra: "Vallahi, bunu sana yapanı bir bilseydim, onu rezil ederdim!" dedi. Amr b. Cemûh akşamleyin uyuduğu zaman, putuna aynı şeyi tekrar yaptılar. O da, sabahleyin gidip putunu aynı çukurun içinde buldu, yıkadı, temizledi, ona koku sürdü. Puta geceleri aynı şey birkaç kere daha yapıldıktan ve Amr b. Cemûh da bulup yıkadıktan ve güzel koku sürdükten sonra, kılıcını onun boynuna astı ve:

"Ben, vallahi, gördüğüm şeyi sana yapanı bilmiyorum. Eğer sende bir hayır ve güç varsa, artık kendini kendin koru, savun! İşte, kılıç da yanında!" dedi ve dışarı çıktı. Ev halkı, kalkıp kılıcı putun boynundan aldılar. Amr b. Cemûh, eve dönüp kılıcın putun üzerinden alınmış olduğunu görünce: "Ey Menât! Kılıç nerede?! Ben gidip servetimi Menât'a harcanmak üzere vasiyet ve vakfedeceğim!" dedi, gitti. O gidedursun, put da bir köpek ölüsü ile bağlanarak Selime oğullarının, içinde insan pisliği bulunan kuyularından bir kuyuya atıldı. Amr b. Cemûh, evine dönünce, ev halkına: "Nasılsınız?" diye sordu. Onlar da: "Ey efendimiz! Biz hayırlı yoldayız! Allah evimizden pisliği giderdi!" dediler. Amr b. Cemûh: "Vallahi, sanıyorum ki, siz bana karşı Menât'a bir kötülük yaptınız?" dedi. "Evet! Orası da öyle! Bak! İşte, o, şu kuyudadır!" dediler. Amr b. Cemûh, gidip putunu kuyunun içinde bir köpek ölüsüyle bağlanarak başaşağı atılmış bir halde görünce, uyandı. Kendisine faydası olmayanın bana ne faydası olur? dedi ve kavminden, Müslüman olan bazı zâtlarla konuştu. Allah'ın rahmetiyle Müslüman olup Allah'tan gelen bilgilerle bilinçlendiği zaman, kendisini içinde bulunduğu körlük ve sapkınlıktan Peygamberimiz (a.s.)ın sayesinde kurtaran Yüce Allah'a şükretti.

Kavmine de haber saldı. Yanına geldikleri zaman, onlara: "Siz benim bulunduğum şey üzerinde bulunur değil misiniz?" diye sordu. "Evet! Bulunuruz! Sen bizim seyyidimiz, ulu kişimizsin!" dediler. Amr b. Cemûh: "Sizi şahit tutarım ki, ben artık Muhammed'e indirilmiş olanlara iman etmiş bulunuyorum!" dedi ve bunu dört beyitlik bir şiirinde dile getirdi.

Sonunda Uhud’da şehid oldu. Yüce Allah ondan razı olsun!