1. HABERLER

  2. YAZARLAR

  3. KIŞ MEVSİMİ ve MUHTAR DESTANI ANEKDOTU
KIŞ MEVSİMİ ve MUHTAR DESTANI ANEKDOTU

KIŞ MEVSİMİ ve MUHTAR DESTANI ANEKDOTU

1950’li yıllarda İlkokul öğrencisiyim. Yine böyle çetin bir kış geçiriyorduk. Okula tahsis araziden elde edilen paradan muhtar odun ve kömür almadığı...

A+A-
1950’li yıllarda İlkokul öğrencisiyim. Yine böyle çetin bir kış geçiriyorduk. Okula tahsis araziden elde edilen paradan muhtar odun ve kömür almadığı için tüm öğrenciler her sabah okula giderken koltuğumuzun altında odun ve tezek götürüp, ısınıyorduk… Öğretmenler Muhtarı şikâyet edip Maarif’ten Müfettiş istemişler. Müfettiş Okul’a geldi, durumu gördü ve birkaç öğrenci bir koşuda Muhtarı okula gelmesi için haberdar ettik. Müfettiş, Muhtar’a: “Neden odun-kömür almadın?” diye sordu. Muhtar:“Para Pangada duruyo. Hökümetin parasını çar-çur edip de ben gendime yedi-içti dedirtemem Mâmir Bââ!” dedi. Müfettiş, öğretmen ve öğrencilerin huzurunda muhtarın suratını ağız dolusu tükürüğüyle bir güzel yıkayınca, Muhtarın gözleri faltaşı gibi açıldı… Okul Müdürümüz H.Vahit Bulut (Âşık Vahid-î) ‘ayniyle vâkilerden’ bu konuyu sıcağı-sıcağına bir şiirle özetlemiş. Hikâyesi unutulmazlar arasına giren ibretlik bu anekdotu birlikte okuyoruz efendim: MUHTAR DESTANI Zatın biri muhtar olmuş bir köye: Bu adamda muhtarlığın nesi var? Uzaktan bakınca benzer bir beye, Yanına varınca “hıyar” bu muhtar... *** Dostlarla oturup bir çay içmez de, Fakir kim, zengin kim? bilip seçmez de, Dört üyeye bile sözü geçmez de, Kendini bir Vali sayar bu muhtar... *** Yaşamında sanırsın ki külhanî, Güzel hanımları çeker hep canı; Sevenleri derler: “Kendini tanı!” O ne bilir, ne de duyar bu muhtar... *** Kimse anlamıyor O’nun fendini, Kin ile doldurmuş bütün bendini, Aynada devasa görür kendini, Hep kendi sözüne uyar bu muhtar... *** Sanırım yeri yok toplum içinde, Benzeri bulunmaz Hint’te ve Çin’de, Dinledim yengisin köyün kaçında, Ancak dağda davar yayar bu muhtar... *** Vahid-î, bilmiyor görev, yasayı, Almak şöyle dursun verir tasayı, Musa Kazım gönderirse “asa”yı Bulsun kendisine diyar bu muhtar... H.Vahit Bulut (Âşık Vahid-î) Sözün özü: Karacakurt-Türkmen kocası büyüklerimiz “Kış, kışlığını; puşt, puştluğunu yapar!” diye boşuna dememişler! Hoşça kalınız. Duran ERDOĞAN Kırşehir Anekdotları Yazarı (Web) http://www.duranerdogan.com E.posta: duranerdogan1947@gmail.com
Bu haber toplam 741 defa okunmuştur
Önceki ve Sonraki Haberler

HABERE YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.