1. YAZARLAR

  2. ALAATTİN KARAER

  3. Hoşçakal Baba Evim!
ALAATTİN KARAER

ALAATTİN KARAER

SANAT KALEMİ
Yazarın Tüm Yazıları >

Hoşçakal Baba Evim!

A+A-

yalcin-ve-gelin-kizi.jpg

Bizim çocukluğumuz ve gençliğimiz olanaksızlıklar içinde geçti. Parayla da ilgisi yok bazı şeylerin. Tek iletişim aracımız, telgraf ve mektuplardı. 

     Yanılmıyorsam bundan 31 yıl önce 1986 yılı yaz ayıydı, Türk-Metal Sendikasının Didim’deki tatil kampına gidişimiz. Üç ay, yaz sezonunda dönemler halinde hizmet veren tatil kampına, genelde   Kırıkkale’nin asker öncesi ve sonrası gençleri çalışmaya gelmişlerdi. İşte bu gençlerden askerliğini daha yapmamış Yalçın Karakoç’u o günden beri tanımaktayız ailece. Saygılı ve efendi bir gençti. Daha sonra mektubunda askere gittiğini yazmıştı.

     Eşimin ailesini ziyarete gittiğimiz İzmir dönüşü, Erdek kampına giderken aklımıza geldi, Menemen’de askerlik yaptığı. Askerlik, hapishane, hastane ziyaretleri. Cenaze ve düğünler bizim toplumumuzda önemlidir ve ben mümkün olduğunca da ihmal etmemeye çalışırım.

     Yolumuzun üstündeki askerlik yaptığı yere öğle üzeri ziyaretine gitmiştik. Ne kadar mutlu olduğunu geçen yıllarda dilinden düşürmediğinden biliyorduk.

     Askerlik dönüşü kendisini doğuran büyüten annesini kaybetmişti. Yeniden evlenen babasının yanında kardeşleriyle yaşamını sürdürmeye başlamış, sanayide araba tamir ve bakımında başlayan hayat mücadelesi, evlenmesi, çoluk çocuğa karışmasıyla devam etmeye başlamıştı.

     Askerden yazdığı 10.06.1988 bir mektubu geçti elime.

   Çok değerli Alaattin abi.

   Satırlarıma başlamadan evvel hal ve hatırını sorar hasretle ellerinden sıkarım.

Alaattin abi eğer sende kardeşin Yalçın’dan soracak olursan çok iyiyim ve tek düşüncem sizlerin hasretliği var Alaattin abi. İşlerin nasıl iyimi, üstün başarılar dilerim. Bu sene yine Didim’e gidecekmisiniz. Alaattin abi sana bir mektup yazdım cevap almadım. Mektupta da belirtmiştim Isparta’ya gidiyorum diye. Oradan dağıtım oldu aynı yerime geri geldim, yani Menemen’e. Alaattin abi Çiğdem yengem nasıl iyi mi. Selam eder işerinde başarılar dilerim. Ayrıca Çağdaş beye ve Barış hanıma da selam eder kara gözlerinden öperim. Alaattin abi Kırıkkale’de ne var ne yok. Havalar nasıl, buraları soracak olursan acayip sıcak var. Bir de acemilerle uğraşıyoruz. Alaattin abi burada mektubuma son değil de satırlarıma son verirken büyüklerin ellerinden, küçüklerin gözlerinden öper ve tüm Karaer ailesine mutluluklar diler en güzel günler sizinle beraber olsun. ACELE CEVAP.

P.OBBAŞI: YALÇIN KARAKOÇ

212. PA. MT. TB. 4 BL. 1. TK. Menemen-İZMİR-35665

    İşte yıllar önce tanıdığım genç delikanlı, hafta sonu kızının mutluluğunu da gördü dostlarıyla.

    Kızı Sabiha, mutlu bir hayat yolunun başlangıcın da da olsa, büyüdüğü, yetiştiği baba evine son kez baktı… Gözlerinden akan yaşlara engel olamadı.

    Kendisine, yaşayacağı güzel günlere dileklerimle derken; yıllar önce bizlere mektup yazan delikanlıya, şimdi gelin olan kızının evden ayrılmadan bir gün önceki duygularını sizlerle paylaşmak istedim.

    Baba evindeyim ama “misafirim” artık!

   Annem gözyaşlarını saklıyor benden, usul usul ağlıyor. Babamın yüz gülse de, içi kan ağlıyor… Misafirim artık… Eşyalar kutulara yerleşti, odam hala gideceğimi kabullenemiyor, nelere şahit oldu evin kıyı bölümündeki bana ayrılmış bu mekan. Ne mutluluklara ne hüzünlere ne acılara. Küçük dünyam dedim hep odama. Bir gün kaldı taşınmama ne zamanki taşıma aracı kapımın önüne gelecek bu oda tamamen boşalacak…

   İşte o an ıssız kalacak odamın da ağladığını hissedeceğim…

   Gidiyorum ben başka yuvanın dişi kuşu olmaya.

   Gelin oluyorum ben, HEM AĞLARIM HEM GİDERİM gibisinden.

   Çoook özleyeceğim burayı, burada gülmeyi, burada ağlamayı… Gidiyorum BEN düzenini kendimizin belirlediği kocaman bir eve, hayata, mutluluğa… Orada ”BEN” yokum “BİZ” varız. Artık iki kişi için yaşayacağım.

   İçim acıyor belli etmesem de üzüyor beni gidişim.

   Gelin oluyorum ben HEM AĞLARIM HEM GİDERİM gibisinden. 

   Bende senin gibi olacağım ANNE evimin annesi olmaya gidiyorum.

   Gitmeme bir gün kaldı, her şeyi çok özleyeceğim.

   ANNE terliklerini giy diye bana bağırmanı da.

   BABA kızım kahvaltı hazır kalk deyişini de.

   Hoşçakal odam.

   Hoşçakal çocukluğum.

   Hoşçakal annem.

   Hoşçakal babam.

   Hoşçakal kardeşlerim.

   HOŞÇAKAL BABA EVİM!

 

 

 

Bu yazı toplam 1970 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.