1. YAZARLAR

  2. MEHMET BAYRAK

  3. Hazreti Peygamber (s.)in mertebesi
MEHMET BAYRAK

MEHMET BAYRAK

Emekli İlahiyatçı
Yazarın Tüm Yazıları >

Hazreti Peygamber (s.)in mertebesi

A+A-

Enes b. Malik (r.a.): Hazreti Peygamber (s.)den işittim ki o şöyle buyurdu:

"Kıyamet günü, Sûr'un son üfürülüşünden sonra yerden başını kaldıracakların, toprağı yarılarak kabirlerinden çıkanların ilki benim! Övünme yok. Livâü'l-hamd (hamd sancağı) bana verilecek, benim elimde bulunacak. Kıyamet gününde bütün insanların efendisi, ulusu benim Övünme yok! Kıyamet gününde cennete ilk girecek olan benim, iftihar yok. Cennetin kapısına geleceğim ve onun halkasından tutacağım. “Kim o?” diyecekler. “Ben Muhammed’im” diyeceğim. Kapıyı bana açacaklar. Ben de içeri gideceğim. Cebbar olan rabbimi, (rahmetiyle ) beni karşılar bulacak ve hemen ona secdeye kapanacağım. Bana: “Ya Muhammed! Başını kaldır; konuş, sözün dinlenecek; (isteğini) söyle kabul edilecek; şefaat et, şefaatin geçerli olacaktır” buyuracak. Ben başımı kaldırıp: “Ümmetim! Ümmetim” (ümmetimi bana bağışla, bunu istiyorum) diyeceğim. Rabbim bana: “Ümmetine git, kalbinde arpa tanesi kadar imanı olan kimi bulursan götür cennete koy” buyuracak. Gideceğim, kimin kalbinde o kadar iman bulursam onları cennet koyacağım. Yine Cebbar olan Rabbime secdeye kapanacağım. Bana: “Ya Muhammed! Başını kaldır; konuş, sözün dinlenecek; (isteğini) söyle kabul edilecek; şefaat et, şefaatin geçerli olacaktır” denilecek Ben başımı kaldırıp: “Ümmetim! Ümmetim” (ümmetimi bana bağışla, bunu istiyorum) diyeceğim. Rabbim bana: “Ümmetine git, kalbinde yarım arpa tanesi kadar imanı olan kimi bulursan götür cennete koy” buyuracak. Gideceğim, kimin kalbinde o kadar iman bulursam onları cennet koyacağım. Ben Yine Cebbar olan Rabbime secdeye kapanacağım. Bana: “Ya Muhammed! Başını kaldır; konuş, sözün dinlenecek; (isteğini) söyle kabul edilecek; şefaat et, şefaatin geçerli olacaktır” denilecek. Ben başımı kaldırıp: “Ümmetim! Ümmetim” (ümmetimi bana bağışla, bunu istiyorum) diyeceğim. Bana: 'Git! Kalbinde hardal (tohumu) tanesi kadar imanı bulunan kim varsa, onu da cehennem-den çıkar! Cennete koy!' denilecek. Gideceğim, kimin kalbinde o kadar iman bulursam onları cennet koyacağım.

Allah İnsanların hesaplarını bitirdikten sonra cehennemde bir takım ümmetim kalacak. Cehennem ehli onlara: “Siz Allah’a ibadet ediyor ve ona şirk koşmuyordunuz. Bu ibadetleriniz size hiçbir yarar sağlamadı” diyecekler. Cebber Azze ve Celle: “İzzetime yemin ediyorum ki, onları da elbette çıkartacağım” diyecek. Hemen (melekleri göndererek) onları da çıkartacak. Onları yanmış ve pişmiş oldukları halde cennete vardıklarında oradaki ‘Hayat’ ırmağına girip çıkacaklar. Sel uğrağında, milli yerde biten bitkiler gibi tertemiz olacaklar. Onlar iki gözlerinin arasına 'Bunlar Azîz olan Allah'ın azadlıları' yazısı yazılarak cennete konula¬caklardır. Cennet halkı, onlara: 'Bunlar cehennemliklermiş!' diyecekler. Yüce Allah ise: 'Hayır! Bunlar Azîz ve Cebbar olan Allah'ın azadlılarıdır!' buyuracaktır." (Ahmed 3/144)

İbn-i Abbas (r.a.) şöyle dedi: Hazreti Peygamber (Sallallahü aleyhi ve sellem)in ashabından birkaç kişi oturmuşlar, Resûlullah’ın gelmesini bekliyorlardı. Hazreti Peygamber (s.) çıkıp geldi ve konuştukları şeyi duyacak onlara kadar yaklaştı. Onlardan bazıları: (Düşünüyorum) Allah, yarattıkları içinde İbrahim (as)ı Halil-dost edindi, ona “Halilullah” dendi, dedi. Birileri: “Hazreti Musa ile konuşması daha ilginçtir. O, Allah ile konuştu da ona “Neciyyullah, kelimullah” (Allah ile münacat eden) dendi. Birileri: Hazreti İsa’ya: “Kelimetullah, ruhullah” dendi. Birileri: Hazreti Adem’e “safiyyullah” (Allah’ın seçkin kulu) dendi. (acaba bunların hangisinin mertebesi daha üstün ki?) diyorlardı.

Hazreti Peygamber (s.) bunların yanına gelip selam verdi ve: “Konuştuklarınızı, merak ettiklerinizi duydum. İbrahim, Halilullah’tır, tamam, o öyledir. Musa, Neciyyullah’tır, evet; İsa Ruhullah ve kelimetullah’tır, evet. Adem de safiyyullah’tır, o da öyledir.

Ben ise Habibullah’ım (Allah’ın sevgilisiyim), iftihar, övünme yok! Kıyamet gününde ben ‘Livaülhamd’ sancağının sahibiyim, övünme yok! İlk olarak şefaat talep edecek ve şefaati kabul edilecek olan da benim, övünme yok! Cennetin kapısının halkalarını ilk olarak tıklatacak ve Fakir mü’minlerle cennete ilk girecek olan da ben olacağım, Övünmek yok. Önceden geçen ve sonradan gelen bütün insanların en mükerremi, (ikrama nail olanı) da benim. Övünmek, iftihar etmek yok. (Tirmizi Menakıb / 1 Hadis no: 3616)       

 

Bu yazı toplam 1880 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.