1. YAZARLAR

  2. DEMİR DOĞAN KANDEMİR

  3. ÂH BÜLENT MEYDAN ŞİİR GÖRSÜN
DEMİR DOĞAN KANDEMİR

DEMİR DOĞAN KANDEMİR

YAZAR
Yazarın Tüm Yazıları >

ÂH BÜLENT MEYDAN ŞİİR GÖRSÜN

A+A-

19 Mayıs 1973 târihinde Gençlik Spor ve Çocuk Bayramı Delice Karacaoğlan Ortaokulu’nun yakınındaki meydanda kutlanıyor, ben, Lubitel marka fotoğraf makinemle Ortaokul’da okuyan çocuklarımın fotoğrafını çekmek için o meydanda idim.

 

Çocuklarımın İngilizce öğretmeni Muğlalı Münir Dengel, 7 aylık oğlu Bülent Dengel’in fotoğrafını çekmemi istedi.

***

Fotoğraf makinemin flaş yeri var ve flaşı yoktu. Güneşli ve kapalı havaya göre ayarlandığı zaman Lubitel, çok güzel siyah beyaz fotoğraf çekerdi.

 

19 Mayıs Gençlik Spor ve Çocuk Bayramlarında genelde hava kapalı ve yağışlı olurdu.

 

Gerekli ayarları yaptıktan sonra 7 aylık Bülent Dengel’in fotoğrafını çektim.

 

Küçük Bülent’i, babası yere koymuştu. Bülent henüz emekler hâlde idi.

 

Elimde fotoğraf makinesini gören Bülent gülümseyerek emekler hâlde, bana doğru gülerek sevinçle yöneldi.

 

Bülent öyle güzel bir poz vermişti ki, şu anda hayâlimde o poz canlanıyor. Bülent’in hayâli gözümde canlanıyor da ölüm her kulun başında…

***

Makine de; Ortaokul Müdürü, Mucurlu Yılmaz Yaman’ın arzû ettiği, çekilmesini istediği öğrencilerin pozları da vardı.

 

12 pozluk filmi çıkarıp, “ben, sizden ücret istemiyorum. Filmi Kırıkkale’de filan fotoğrafçıya tap ettirin” diye Yılmaz Yaman’a verdim.

 

Ortaokul Müdürü Yılmaz Yaman, fotoğrafları benim verdiğim adreste tap ettirdikten sonra fotoğrafları sâhiplerini vermiş ve fotoğrafları ben hiç görmedim.

***

Fotoğraftan sonra aradan bir hafta geçmişti ki, küçük Bülent “dizanteri” denilen illetine yakalanmış, Kırıkkale devlet hastanesi’ndeki doktorların her türlü gayretine rağmen Bülent ölmüştü…

 

Şimdi küçük Bülent Dengel’in cesedi Delice mezarlığında derin uykuya dalmış hâlde yatıyor.

 

Bülent, Delice mezarlığında yatıyor da genç ana ve baba ilk çocukları Bülent için, evet ilk çocukları Bülent için. Sonrasını yazmıyorum…

***

Bülent, Delice mezarlığında yatıyor da Bülent’in acısı aslında hiç göremediğim fotoğrafıyla, benim her yerlerimi dağlayarak yatıyor.

 

ÂHHH BÜLENT

 

Gittin Bülent, resmin kaldı yâdigâr,

Sana mesken oldu küçük bir mezar,

Vedâ mı bu gülüş, yoksa sitem mi?

Arkandan ağlarım mahşere kadar…

Keskinli Yetîmi

Bu yazı toplam 922 defa okunmuştur.
Önceki ve Sonraki Yazılar

YAZIYA YORUM KAT

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.